با خودروسازها چکار کنیم؟

رسانه های رسمی علت قیمت بالای خودرو در ایران را هزینه های بالا میدانند. من اما این آدرس غلط

(https://t.me/BehavioralEconomicsAndFinance/1483)

را نمیپسندم!

سیاستگذار باید انرژی محدودش را روی پارامترهایی متمرکز کند که بیشترین اثربخشی را دارند.

دو پارامتر کنترلی اصلی برای خودروسازان اینهاست:

1- نرخ تعرفه واردات خودرو

2- درجه شفافیت کلیه تراکنشهای خودروسازان

با پائین آمدن نرخ تعرفه واردات، خودروساز بطور خودکار “مجبور” خواهد شد عملکردش را بهبود ببخشد. کاری که یک درصد کاهش تعرفه انجام میدهد هزاران بخشنامه و مصوبه و جلسه و… نمیتواند انجام بدهد!

از طرف دیگر میتوان شفافیت این بنگاهها را به صددرصد رساند.

محرمانه ماندن هر فعالیتی از این بنگاهها، که هرچه دارند از بیت المال است، معنایی جز فساد ندارد. هیچ بهانه ای برای عدم شفافیت این بنگاهها وجود ندارد، هیچ!

باید مدیران صنعت خودرو احساس کنند که مثل بازیکنان فوتبال در وسط میدان هستند و کوچکترین حرکاتشان هم مورد قضاوت و بازبینی هزار باره قرار میگیرد.

باید هر قراردادی که امضا میشود بلافاصله در معرض قضاوت عموم قرار بگیرد.

نکته مهم در کیفیت شفاف سازی این است که مسئولیت هر عملی را یک “شخص حقیقی” عهده دار باشد و در انتشار عمومی اطلاعات روی “اسامی اشخاص” تاکید مضاعف صورت بگیرد.

همه قراردادهای خرید و فروش، باید همراه با اسم اشخاص “حقیقی” طرف قرارداد بسرعت در معرض دید عموم قرار بگیرد.

تاکید بر اشخاص حقیقی باعث تقویت شدید انگیزه های درونی میشود. تاکید بر اشخاص حقیقی مانع از مخفی شدن مفسدان و ناکارآمدان پشت اسم یک شرکت حقوقی میشود.

⭕️⭕️جمعبندی:

دو اهرم فشار اصلی بر خودروسازها وجود دارد:

1- کاهش تعرفه واردات

2-افزایش شفافیت(با کیفیتی که توصیف شد)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code